از چند روز پیش که قاسم سلیمانی رو ترور کردن، تا الان هر روز استرس بوده... اوجش هم امروز بود.

تو کرمان 78 نفر از جمعیت تشییع کننده جونشونو از دست دادن!

فکر من هم مثل همه درگیر این بود که جنگ میشه یا نمیشه؟ آینده چی میشه؟

امروز صبح که از خواب پاشدم خبر اومد دیشب پایگاه های آمریکا در عراقو زدن... بدون تلفات جانی.

لمس این ها و درک جنگ برای من راحت نیست.

خبر بعدی سقوط هواپیمای اوکراین بود... کلی دانشجو با مقصد کانادا بودن تو اون پرواز...

حس دلپذیر و نوستالژی حاصل از باز کردن کد C در Visual Studio 2012 برای کار روی آن.

الان که مینویسم کرونا شایع شده تو ایران. مثل هر چیز دیگه ای تو این مملکت، آمار و اخبار ضدونقیض به گوش میرسه. تو جامعه یه عده ترسیدن، یه عده ریلکس خرید عید میکنن!

تهش چی میشه نمیدونم، اینکه کی میمونه کی میره نمیدونم، فقط میدونم که استرس اینجا زندگی کردن اونقدر زیاد شده که نگو و نپرس.

امیدوارم و باز به خدا پناه میبرم

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیو ما رستگار